Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Σάββατο, 21 Οκτωβρίου 2017

“If I leave here tomorrow, would you still remember me?...”

Αυτοί είναι οι πρώτοι στίχοι του τραγουδιού Free Bird, ενός «ύμνου» της ροκ που τραγούδησαν οι Lynyrd Skynyrd, το θρυλικό southern rock συγκρότημα, που την ξέφρενη πορεία του προς την δόξα ανέκοψε ένα τραγικό αεροπορικό ατύχημα που έγινε σαν χθες, στις 20 Οκτωβρίου 1977

Από την συντριβή του αεροσκάφους στο Greenville της Νότιας Καρολίνας, πέθανε η μορφή του συγκροτήματος ο τραγουδιστής Ronnie Van Zant, ο κιθαρίστας Steve Gaines και η Cassie Gaines (αδερφή του Steve). Την ζωή τους έχασαν και ο πιλότος, ο συγκυβερνήτης κι ένα μέλος του προσωπικού. Τα άλλα μέλη του συγκροτήματος, ο Allen Collins, ο Leon Wilkeson, ο Gary Rossington (μοναδικός επιζών του αυθεντικού συγκροτήματος) και η Leslie Hawkins τραυματίστηκαν σοβαρά.   
Μια μεγαλειώδης εκτέλεση του “Free Bird” που δείχνει το μεγαλείο των Skynyrd και τον αντίκτυπο που είχε το όνομά τους εκείνη την εποχή, είναι από την συναυλία στο Oakland Alameda Coliseum, ένα ηλιόλουστο Σάββατο του Ιουλίου του 1977, δύο ημέρες πριν από την Ημέρα της Ανεξαρτησίας, την εθνική εορτή των Αμερικάνων.

Οι Skynyrd ήταν ένα από τα ονόματα που θα έπαιζαν στις συναυλίες Day on the Green (που διοργάνωνε από το 1973 μέχρι το 1990 ο εβραϊκής καταγωγής ατζέντης της ροκ, Bill Graham). Οι συναυλίες αποτελούν μέρος της ιστορίας της rock.

Η συναυλία της 2ας Ιουλίου 1977 περιλάμβανε εκτός από τους Lynyrd Skynyrd, τον Peter Frampton, τον Santana και τους Outlaws. Η παράσταση ξεκίνησε στις 11 π.μ.. Οι πύλες είχαν ανοίξει από τις 9 π.μ. Τα εισιτήρια κόστιζαν μόνο 11 δολάρια.

Ευτυχώς, ένα επαγγελματικό κινηματογραφικό συνεργείο κατέγραψε τους Skynyrd, και είμαστε ευτυχείς που μπορούμε σήμερα και βλέπουμε αυτά τα βίντεο και καταλαβαίνουμε τι πάει να πει κανονική μουσική και γνήσιο ροκ ξεφάντωμα. Το όλο βίντεο είναι ένα βλέμμα σε μια εποχή που έχει περάσει και έχει αφήσει την θέση της σε ένα τεράστιο τίποτα αμπαλαρισμένο με μπόλικη πολιτική ορθότητα. Στο βίντεο βλέπουμε καταρχάς μία τεραστίων διαστάσεων σημαία του Νότου, (προφανώς κατά παραγγελία των Skynyrd, καθώς ήταν το σήμα κατατεθέν τους), μια σημαία που δεν «πρόσβαλε» κανέναν, ούτε ενόχλησε κανένα, συμπεριλαμβανομένων και των ελάχιστων μαύρων που ήταν εκεί. Σημειώστε ότι η συναυλία έγινε στην Καλιφόρνια, την πατρίδα των λίμπεραλ. Η πανούκλα της πολιτικής ορθότητας ήταν ακόμα μακριά. Ο κόσμος μπορούσε ακόμα να αναπνεύσει ελεύθερα. Στο βίντεο βλέπουμε μια θάλασσα από νεαρόκοσμο με τις πρώτες σειρές να κυριαρχούν χαρούμενα νεαρά λευκά κορίτσια (χωρίς τατουάζ!) με μερικά από αυτά να βρίσκονται στους ώμους του φίλου τους. Κάποια από αυτά θα είναι τώρα γιαγιάδες.

Ο Van Zant εμφανίζεται με ένα t-shirt που είχε τον Neil Young, και πρώτα τραγουδάει το "Sweet Home Alabama" - το τραγούδι - απάντηση στο "Southern Man" και το "Αlabama" του Young, που παρουσίαζαν αρνητικά το Νότο.

Και μετά έρχεται το επικό "Freebird".

Το τραγούδι ξεκινά, όπως πάντα, με τον Billy Powell, να δίνει την γλυκιά μελωδία χτυπώντας αριστοτεχνικά τα πλήκτρα στο λευκό του πιάνο. Ένα κουτί μπύρας Budweiser βρίσκεται σε κοντινή απόσταση.

Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, οι οπαδοί συνειδητοποιούν ποιο τραγούδι έρχεται και ξεσπούν σε κραυγές και τσιριχτά.

Ο Gary Rossington αρχίζει σε δευτερόλεπτα το πρώτο σόλο κιθάρας του τραγουδιού. Η γιορτή έχει αρχίσει.

Στο 1:09, ο Ronnie Van Zant παίρνει το μικρόφωνο και τραγουδάει τους στίχους:

'If I leave here tomorrow
Would you still remember me?'

Ενώ το τραγούδι πιστώνεται στον Van Zant, αυτές οι συγκεκριμένες λέξεις προήλθαν από τον κιθαρίστα Allen Collins, που έγραψε τις αρχικές χορδές του τραγουδιού. Οι λέξεις αυτές είχαν ειπωθεί από την τότε φίλη του Collins, την Kathy, κατά τη διάρκεια ενός καυγά που είχε το ζευγάρι.

Το τραγούδι στη συνέχεια γίνεται μια εξήγηση που δίνει ένας άντρας στην φίλη του για το ότι δεν είναι έτοιμος να δεσμευτεί μαζί της. Εκείνος γεννήθηκε για να πετά ελεύθερος σαν πουλί:

'For I must be travelin' on now
There's too many places I got to see
If I stay here with you, girl,
Things just couldn't be the same'

Μέχρι εκεί το τραγούδι μοιάζει με μια μελαγχολική μπαλάντα χωρισμού. Και λίγο βαρετή μπορεί να την έλεγες. 

Αλλά μετά το 2ο λεπτό το ύφος αρχίζει να αλλάζει καθώς ο Van Zant τραγουδά:

'Cause I'm as free as a bird now
And this bird you cannot change
Oh oh oh oh oh oh oh oh
And this bird you cannot change
And this bird you cannot change
Lord knows, I can't change'

Το τραγούδι συνεχίζει πάλι ως slow και γλυκαίνει ακόμα πιο πολύ καθώς ο Powell παίζει πιάνο.

Μετά έρχεται πάλι ο Van Zant να πει ότι πρόκειται να φύγει για πάντα:

'Bye and bye, baby, it's been sweet love'
Though this feelin' I can't change
Please don't take it so badly
'Cause Lord knows, I'm to blame

And if I stay here with you girl
Things just couldn't even be the same
'Cause I'm as free as a bird now
And this bird you cannot change
Oh oh oh oh oh oh
And the bird you cannot change
And this bird you cannot change

Lord knows, I can't change
Lord help me, I can't change
Lord I can't change
Won't you fly high free bird yeah...

Εκεί ακριβώς στο 6:10, στον τελευταίο στίχο, όλα αλλάζουν και η μελαγχολική μπαλάντα μετατρέπεται σε ένα rock κεραυνό με μια σειρά ατελείωτων σόλο κιθάρας – κάποιος πατάει ένα κουμπί και το πλήθος των 100.000 νεαρών οπαδών αρχίζει το ντελίριο.

Ο Van Zant σταματάει να τραγουδάει και μοιάζει να αποσύρεται, ο Allen Collins αρχίζει να «ασελγεί» στην ηλεκτρική του Gibson Explorer κιθάρα που είχε αγοράσει από τον Eric Clapton, σολάροντας επί ένα πεντάλεπτο, ο Gary Rossington τον συνοδεύει στην κιθάρα, ο Powell προσθέτει ρυθμό στο πιάνο του και σύντομα το κοινό θα έρθει αντιμέτωπο με το σόλο τριπλής κιθάρας που έκανε το «Free Bird» να βρει μια περιώνυμη θέση στο πάνθεον της ιστορίας των rock.

Το κοινό επιδίδεται σε μια Southern rock έκσταση. Για λίγο η κάμερα πιάνει έναν τύπο μέσα στο πλήθος να φιλάει την κοπέλα του. Σαφώς, ξέρει ότι ζουν μια κλασική ροκ στιγμή.



Ήταν μια θριαμβευτική παράσταση. Αλλά πολύ σύντομα ακολούθησε η τραγωδία.

Στις 20 Οκτωβρίου 1977, μόλις 3½ μήνες μετά τη συναυλία του Όκλαντ, το ναυλωμένο αεροπλάνο της μπάντας συνετρίβη σε δάσος του Μισισιπή, αφού είχε μείνει από καύσιμα. Ο Ronnie Van Zant, ο Steve Gaines, η Cassie Gaines (αδελφή του Steve), ο βοηθός manager και οι δύο πιλότοι πέθαναν και 20 άλλοι επιβάτες τραυματίστηκαν, μερικοί σοβαρά.

Ο Allen Collins υπέστη σοβαρές βλάβες, αλλά επέζησε, και τρία χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη φίλη, τα λόγια της οποίας κατά τη διάρκεια ενός καυγά ήταν η έμπνευση για τους στίχους του "Free Bird".

Μετά από λίγους μήνες, η Kathy Collins πέθανε από αιμορραγία.

Το 1986, ο Allen Collins ενεπλάκη σε ένα τροχαίο ατύχημα που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο της φίλης του ενώ ο ίδιος έμεινε παράλυτος από τη μέση και κάτω. Πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα από πνευμονία που σχετιζόταν με την παράλυσή του.

Αν και το 1987, 10 χρόνια μετά το ατύχημα, ξεκίνησε μια προσπάθεια να ξαναστηθεί το συγκρότημα και σήμερα με επικεφαλής τον αδελφό του Ronnie, τον Johnny Van Zant και μόνο παλαιό μέλος πλέον τον Rossington, συνεχίζουν να περιοδεύουν (αν και έχουν κρύψει την σημαία προσκυνώντας την πολιτική ορθότητα), ήρθαν μάλιστα στην Αθήνα το 2012 για μία και μοναδική συναυλία και να παίζουν - καλό στα αλήθεια - southern rock, ωστόσο οι διαφορές είναι μεγάλες. Ποτέ δεν θα υπάρξουν άλλοι Lynyrd Skynyrd. Οι αυθεντικοί, που προκαλούσαν σεισμό με τις εμφανίσεις τους και ανέμιζαν παντού τη Νότια σημαία με καμάρι, έφυγαν βιαστικά 

Όπως λέει και ένα άλλο τραγούδι τους,

Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017

Πούτιν: Οι ΗΠΑ δεν είναι πια μια λευκή χριστιανική χώρα - εμείς οι Ευρωπαίοι πρέπει να διατηρήσουμε τον πολιτισμό μας (video)

Στην πόλη Σότσι στη Μαύρη Θάλασσα της Ρωσίας διεξήχθη το 19ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών. Την επίσημη έναρξή του κήρυξε ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν.


Η ρωσική ειδησεογραφική ιστοσελίδα Russa Insider παρουσίασε σε βίντεο τον Πούτιν να μιλάει σε ένα πάνελ νέων για την στάση του σε διάφορα γεωπολιτικά θέματα και για το ποια νομίζει ότι είναι η θέση της Ρωσίας, η οποία βρίσκεται μεταξύ Δύσης και Ασίας. Στη συνέντευξη, ο Ρώσος πρόεδρος λέει ότι πιστεύει ότι οι λευκοί είναι πλέον μειονότητα στον κόσμο και ότι ο λευκός χριστιανικός πληθυσμός στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι επίσης μειοψηφία ως αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης.

"Δείτε απλά τι συμβαίνει στον κόσμο. Η Ινδία, ο γείτονάς μας στα δυτικά, έχει πληθυσμό 1,2 δισεκατομμυρίων και η Κίνα έχει πληθυσμό 1,5 δισεκατομμυρίων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να λαμβάνουν ολοένα και περισσότερους μετανάστες και ο λευκός χριστιανικός πληθυσμός τους είναι τώρα, όπως το καταλαβαίνω, μειοψηφία».

Ο Πούτιν λέει επίσης ότι ο κόσμος υφίσταται δραματικές παγκόσμιες αλλαγές και ότι «δεν λέω ότι είναι ούτε καλό, ούτε κακό», αλλά φαίνεται ταυτόχρονα ότι η Ρωσία δεν θα έπρεπε να υποστεί αυτήν την παγκόσμια αλλαγή.

«Είπατε ότι η Ρωσία είναι ένας τεράστιος χώρος, όπως είναι - από τα δυτικά προς τα ανατολικά σύνορά της, είναι μια ευρασιατική περιοχή. Αλλά από την άποψη του πολιτισμού, της γλώσσας, της γλωσσικής ομάδας που ανήκει και της ιστορίας, είναι αναμφισβήτητα μια ευρωπαϊκή περιοχή που κατοικείται από ανθρώπους με αυτή την κουλτούρα».

Αυτός ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι κάτι που πρέπει να διατηρηθεί, σύμφωνα με τον Ρώσο πρόεδρο.

"Το λέω αυτό επειδή πρέπει να διατηρήσουμε όλα αυτά για να παραμείνουμε ως ένα σημαντικό κέντρο στον κόσμο".

Στο τέλος του τμήματος της συνέντευξης φαίνεται, όμως, ο Πούτιν λέει ότι αυτή η μεγάλη γεωγραφική περιοχή η οποία είναι η Ρωσία, έχει πολλές εθνοτικές μειονότητες και δεν πρέπει να τα χωρίσουμε όλα με βάση την εθνικότητα, ούτε να κοιτάμε πίσω, αλλά να κοιτάξουμε μπροστά και να οικοδομήσουμε ένα «κοινό μέλλον», διατηρώντας όμως την κουλτούρα μας.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ 

Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Με λένε Lewis και μεγάλωσα με γκέι γονείς. Έχω λόγους να λέω ΟΧΙ στον «γάμο» των ομοφυλόφιλων



Είμαι ο Lewis από την Αυστραλία, ένα παιδί “γκέι γονιών” και αυτή είναι η εμπειρία μου από τους γκέι γονείς. Η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν ήταν ποτέ παντρεμένοι και ενώ ο πατέρας μου ήταν ομοφυλόφιλος, η μητέρα μου ήταν “bi”, και είχε περάσει αρκετά χρόνια έχοντας σχέση με γυναίκα, πριν γεννηθώ εγώ. Γεννήθηκα σαν ένα "one night stand" όταν η μαμά και ο μπαμπάς είχαν πιει.
 
Οι γονείς μου δεν έζησαν ποτέ μαζί, και ήμουν συνεχώς σε ανάδοχη φροντίδα μέχρι που ήμουν περίπου 8 ετών, και μόνο περιστασιακά ζούσα ή έμενα με τη μητέρα μου. Μέχρι τα 13 μου, ήμουν συνεχώς σε ανάδοχους. Από την ηλικία των 2 ετών δεν είχα γνωρίσει τον πατέρα μου, μέχρι που έγινα 13 χρονών. Τότε πήγα να ζήσω με τον πατέρα μου και τον ομοφυλόφιλο εραστή του, καθώς η μητέρα μου ήθελε να περάσω λίγο χρόνο μαζί του, καθώς αυτός δεν είχε δείξει κανένα ενδιαφέρον όταν ήμουν παιδί.


Ποτέ δεν μου άρεσε να ζω μαζί τους. Η "ομοφυλοφιλία" τους (“gayness”) ήταν κάτι σαν θρησκεία, και συνεχώς έδειχναν σαν να ήθελαν να επιβεβαιώνουν το ότι ήταν "γκέι" μέσω των πράξεών τους. Φαινόταν λες και έπρεπε να μου αποδείξουν ότι ήταν γκέι. Ήταν σαν μια θρησκεία, η μόνη τους ταυτότητα, το σήμα της τιμής τους. Μιλούσαν συνέχεια γι’ αυτό. Η "ομοφυλοφιλία" τους ήταν το νούμερο ένα θέμα, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Έβλεπαν ανθρώπους και τους συστήνονταν ως "γεια, με λένε Σάιμον και είμαι γκέι". Οι στρέιτ άνθρωποι δεν το κάνουν αυτό. Δεν βγαίνουν έξω και λένε: "γεια, είμαι ο Σάιμον και είμαι στρέιτ", αλλά ο μπαμπάς και ο σύντροφός του το ανακοίνωναν και το επιδείκνυαν στους ανθρώπους.

Τα σεξουαλικά υπονοούμενα υπήρχαν παντού. Πάντα "έκοβαν" τους άλλους άνδρες, παρόλο που ήταν μαζί 13 χρόνια. Δεν φαινόταν ότι ήταν ενωμένοι, αλλά έμειναν μαζί και δεν κατάλαβα ποτέ το γιατί. Ήμασταν π.χ. στο σουπερμάρκετ και αυτοί κοιτούσαν άλλους άντρες και σχολίαζαν "δεν είναι όμορφος αυτός;" Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να φέρω στο σπίτι τους φίλους μου, επειδή όλα στο σπίτι ήταν "γκέι". Η συμπεριφορά τους ήταν γκέι, ο τρόπος που μιλούσαν ήταν γκέι, οι πράξεις τους ήταν γκέι, τα πάντα ήταν γκέι. Όλα έμοιαζαν πολύ υπερβολικά και αφύσικα και φοβόμουν τι θα σκεφτούν οι φίλοι μου. Δεν μπορούσα να συστήσω τον πατέρα μου γιατί ντρεπόμουν γι’ αυτόν. Συχνά έκαναν σεξουαλικά σχόλια για τους φίλους μου όταν έφευγαν από το σπίτι και αυτό το έβρισκα αποκρουστικό.

Ο μπαμπάς και ο σύντροφός του με φιλούσαν στο μάγουλο. Πάντα το έβρισκα άβολο. Αυτοί το έκαναν συνεχώς, ακόμα και όταν μπήκα στην εφηβεία μου. Ήξερα από τους φίλους μου και από ταινίες και από την τηλεόραση ότι οι πατεράδες συνήθως δεν φιλούν τους γιούς τους όταν είναι έφηβοι.

Υπήρχαν ελάχιστα όρια. Κάθε δυο μήνες με χτυπούσαν σαν μικρό παιδί. Τα πάντα ήταν εύθραυστα. Πάντα υπήρχαν διαμάχες μεταξύ του μπαμπά και του συντρόφου του, τσακώνονταν και εκτόξευαν ο ένας στον άλλον πιάτα και φαγητά. Ποτέ δεν ένιωθα ασφαλής. Ήμουν συνεχώς σε επαγρύπνηση για τον εαυτό μου μέσα στο σπίτι. Ένιωθα σεξουαλικά ευάλωτος. Είχαν βάλει κρυμμένες κάμερες στο σπίτι ακόμα και στους ιδιωτικούς μου χώρους. Βρήκα ακόμα και βίντεο με μένα σε έναν από τους υπολογιστές τους.

Οι άλλοι νόμιζαν ότι ήμουν κι εγώ γκέι, και αυτό το πράγμα με έκανε να ντρέπομαι. Ένιωθα ότι αυτό δεν ήταν σωστό. Ένιωθα ότι υπήρχε μια προσδοκία για μένα ότι θα έπρεπε να είμαι γκέι, παρόλο που δεν ένιωθα καμία έλξη για τους άντρες. Θα έπρεπε να είμαι γκέι από τους γκέι γονείς μου. Αυτό με έκανε να έχω μεγάλη σύγχυση μέσα μου.

Δεν έδιναν καμία σημασία για τα συναισθήματά μου. Μου έκαναν φαγητό για το σχολείο που δεν άντεχα να τρώω. Δεν τους ένοιαζε για μένα, για το τι ήθελα ή για το πώς ένιωθα για το οτιδήποτε.

Πήγαμε μια φορά σε ένα πάρτι ενός 40άρη. Νόμιζα ότι ήμασταν απλώς καλεσμένοι. Δεν ήξερα ότι ο μπαμπάς ήταν «η διασκέδαση». Τον είδα ντυμένο “drag queen” να τραγουδάει Abba... δεν μου είχαν πει τίποτα. Ένιωσα να γελοιοποιούμαι δημοσίως.

Δεν μπορούσα να τους πω τίποτα για αυτά που περνούσα στην εφηβεία μου, επειδή δεν ήταν "άνδρες" αρκετά στη συμπεριφορά τους και στους τρόπους τους. Ήταν σαν να μιλάω σε γυναίκες. Τελικά έκανα αυτή τη συζήτηση με μια λειτουργό.

Έμενα μαζί τους μέχρι που ο πατέρας μου παράτησε τον σύντροφό του όταν ήμουν 17 ετών και ο πατέρας μου με έδιωξε.

Καθώς δεν είχα πουθενά αλλού να πάω, συνέχισα να ζω με τον πρώην σύντροφό του μέχρι τα 21 μου. Ήταν εξαιρετικά καταπιεστικός και ήθελε να έχει τον απόλυτο έλεγχο της ζωής μου και με έκανε ακόμα να υπογράψω μια έγγραφη συμφωνία ότι του παρείχα το δικαίωμα να έχει σχεδόν απόλυτη εξουσία πάνω μου, όπως να έχει τον απόλυτο έλεγχο για τον τραπεζικό μου λογαριασμό. Ακόμα κι όταν έφυγα για να ζήσω την δική μου ζωή, προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί μου και να ασκήσει έλεγχο πάνω μου μέχρι που τον απείλησα ότι θα καταφύγω σε νομικές ενέργειες.

Η εμπειρία μου να ζω με γκέι γονείς με σημάδεψε συναισθηματικά και με έκανε να νιώθω ότι η ανατροφή μου ήταν πολύ μπερδεμένη. Υπήρχε ένα μεγάλο κενό στη ζωή μου που έπρεπε να γεμίσει και ποτέ δεν γέμιζε, καθώς δεν ένιωθα ότι αγαπήθηκα σε κανένα στάδιο.

Ωστόσο, όπως και άλλοι που προέρχονται από ένα πολύ άσχημο υπόβαθρο, έχω αρχίσει να επιδιώκω μια καλύτερη σχέση και με τους δύο γονείς μου, και επίσης έχω βρει την ειρήνη μέσα μου με τις συντηρητικές αξίες που έχω τώρα. Οι αξίες τους δεν είναι οι αξίες μου, αλλά εξακολουθώ να τους τιμώ επειδή είναι οι γονείς μου. Για να είμαι ειλικρινής αν δεν είχα αυτές τις εμπειρίες, δεν θα είχα τη σαφήνεια των πραγματικών ζητημάτων που εμπλέκονται σε αυτό το θέμα.

Οι γκέι θεωρούν τους στρέιτ «ομοφοβικούς» εάν δεν συμφωνούμε με τον τρόπο ζωής τους. Ύστερα από τόσα χρόνια που έμεινα μαζί τους, μου δημιουργήθηκε η άποψη ότι το να είσαι γκέι είναι συχνά ένας τρόπος ζωής. Είναι ένα lifestyle. Είναι ένα show. Όλα έχουν να κάνουν με το "εγώ, εγώ, εγώ" και όχι με το ιδανικό περιβάλλον για την ανατροφή των παιδιών.

Κατά συνέπεια, ψήφισα κατά του «γάμου» ατόμων του ιδίου φύλου στο δημοψήφισμα, και σας καλώ επίσης και εσάς να ψηφίσετε όχι, για το καλό της προστασίας των παιδιών.

Lewis
Campaign Manager
Vote No Australia
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: «Σταυρώστε τους! Κάψτε τους!» Κλίμα τρομοκρατίας κατά των χριστιανών που θέλουν να ψηφίσουν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα για τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων

Τουλάχιστον δύο εκκλησίες στην Αυστραλία έχουν γίνει στόχος βανδαλισμών με συνθήματα στους τοίχους που λένε "σταυρώστε τους ψηφοφόρος του ΟΧΙ" ("crucify No voters") μια αναφορά σε εκείνους που ψηφίζουν κατά του «γάμου» των ομοφυλόφιλων στο δημοψήφισμα που διεξάγεται στη χώρα.

Κάποιος είχε ζωγραφίσει μια σβάστικα και έναν σταυρό θέλοντας να πει ότι οι χριστιανοί είναι "ναζί".
Ο Drew Mellor, επικεφαλής ποιμένας της Αγγλικανικής Εκκλησίας Glen Waverley στη Μελβούρνη, αποκάλυψε ότι παρόλο που δεν έχει πει στους ενορίτες του τι να ψηφίσουν, η εκκλησία του έχει γίνει στόχος βανδαλισμού με συνθήματα όπως "Ψηφίστε Ναι, τσακίστε τους μισαλλόδοξους", σύμφωνα με την Daily Mail της Αυστραλίας.

"Αυτό ανησύχησε πολύ μερικά από τα παλαιότερα μέλη της εκκλησίας μας σήμερα το πρωί", δήλωσε ο Mellor την Κυριακή.

"Κάποιοι ρώτησαν:" Αυτό σημαίνει ότι θα μας χτυπήσουν;"

Ο ποιμένας απέρριψε την ιδέα ότι οι Χριστιανοί που δεν συμφωνούν με τις απόψεις της κοινωνίας για κάποια ζητήματα είναι εχθρικοί προς τους ανθρώπους.

"Μεταδίδει ένα μήνυμα ότι ως χριστιανική εκκλησία είμαστε ανυπότακτοι", σημείωσε.

Και πρόσθεσε ότι ενώ αντιτίθεται στον «γάμο» των ομοφυλόφιλων, η ενορία του καλωσορίζει ομοφυλόφιλους.

Οι Αγγλικανοί έχουν δωρίσει σχεδόν 1 εκατομμύριο δολάρια στην πρωτοβουλία Fight Gay Marriage και προειδοποιούν ότι θα υπάρχουν «ανεπανόρθωτες συνέπειες» σε περίπτωση που η χώρα επιλέξει να νομιμοποιήσει τους «γάμους» των ομοφυλόφιλων.

Οι ψηφοφόροι του «Όχι» φοβούνται ότι θα τους κολλήσουν την ταμπέλα του «Bigot» και δέχονται κοροϊδίες όταν μιλούν, ενώ ήδη μια χριστιανή απολύθηκε από την δουλειά της μόλις έκανε γνωστό ότι θα ψηφίσει «όχι» στο δημοψήφισμα….

Μια εκκλησία βαπτιστών στο κοντινό Wheelers Hill, ανέφερε επίσης ότι έγινε στόχος συνθημάτων "crucify No voters" κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Τον Σεπτέμβριο, μια εκκλησία ευαγγελικών στο Μπρίσμπεϊν απειλήθηκε με εμπρησμό επειδή τοποθέτησε μια πινακίδα που έγραφε ότι ο ορισμός του γάμου είναι η ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

Είχε λάβει πολλά απειλητικά και "τρομακτικά" μηνύματα, ένα από τα οποία έκανε έκκληση να φέρουν βενζίνη και να πυρπολήσουν την εκκλησία.


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Και ο Τόμας το Τρενάκι έγινε πολιτικώς ορθάκι



Η γνωστή παιδική τηλεοπτική σειρά «Τόμας το Τρενάκι» (Thomas the Tank Engine) πρόκειται να γίνει πιο «ισορροπημένη ως προς τα φύλα» με περισσότερα θηλυκά τρένα, έναν αφρικανικό χαρακτήρα και επεισόδια στο εξωτερικό.

Έτσι δύο αρσενικοί κινητήρες, ο Henry και ο Edward θα καταργηθούν για να δώσουν την θέση τους σε θηλυκούς χαρακτήρες, την Nia, μια πορτοκαλί μηχανή από την Αφρική και την Rebecca, μια κιτρινωπή μηχανή.

Αυτές θα συναντήσουν την Emily, μια άλλη θηλυκή μηχανή, καθώς και τις αρσενικές μηχανές Thomas, Percy James και Gordon.

Και έτσι, η παράδοση της αφήγησης από το Λίβερπουλ της Αγγλίας - η οποία ξεκίνησε αρχικά με τον Ringo Starr - θα εξαφανιστεί, καθώς και η μελωδία της σειράς με την χαρακτηριστική ονομασία των μηχανών.


Αλλά η πιο δραματική αλλαγή είναι ότι ο Thomas θα εγκαταλείψει το σπίτι του στο (φανταστικό) νησί Sodor καθώς ξεκινάει περιπέτειες σε όλο τον κόσμο.

Η Mattel, η γιγαντιαία αμερικανική εταιρία παιχνιδιών που κατέχει δικαιώματα στην αγαπημένη σειρά, συνεργάστηκε με τα Ηνωμένα Έθνη (!) για να βοηθήσει στην επίτευξη των «Στόχων της Βιώσιμης Ανάπτυξης» του ΟΗΕ.

Οι ιστορίες έχουν γραφτεί για να πετύχουν πέντε από τους (συνολικά 17) στόχους: ποιοτική εκπαίδευση, ισότητα των φύλων, αειφόρες πόλεις και κοινότητες, υπεύθυνη κατανάλωση και παραγωγή και ζωή στη στεριά.

Η Mattel είπε ότι οι αλλαγές είναι μια «πρωτοποριακή ανανέωση» και βασίζονται σε εκτενή έρευνα αγοράς με εκατοντάδες γονείς και τα παιδιά τους.

Η σειρά είχε προηγουμένως επικριθεί ως «σεξιστική», «ταξική» και «αντι-περιβαλλοντική»!

Αλλά οι δημιουργοί της είχαν εισαγάγει μικρές αλλαγές τα τελευταία χρόνια, συμπεριλαμβανομένης της προσθήκης της ιαπωνικής μηχανής Hiro.

Η «γενική επισκευή» της σειράς, η οποία αρχίζει το 2018, είναι η πιο σημαντική μεταμόρφωση μετά την πρώτη τηλεοπτική έκδοση που μεταδόθηκε το 1984.

Η σειρά βασίζεται στα βιβλία του αγγλικανού ιερέα αιδ. Wilbert Awdry (1911-1997), ο οποίος συνέθεσε τις ιστορίες για να διασκεδάσει τον γιο του Christopher, που ήταν άρρωστος από ιλαρά.

Ωστόσο, ο Τόμας και οι Φίλοι του αντιμετωπίζουν σήμερα τον ανταγωνισμό από τα αμερικάνικα κινούμενα σχέδια, πράγμα που σημαίνει ότι η σειρά πρέπει να «εξελιχθεί».

Η νέα σειρά, η οποία θα βγει στον αέρα το 2018, θα «σπάσει το τέταρτο τείχος» καθώς ο Thomas θα αφηγείται ο ίδιος τη σειρά και θα μιλά απευθείας στον θεατή.

Ο παραγωγός της σειράς, Ian McCue, δήλωσε ότι η ομάδα δεν μπορούσε πλέον να «υποστηρίξει» τα επεισόδια που βασίζονταν στο Sodor.

«Θέλαμε να ανακαλύψει νέα πράγματα και για πρώτη φορά θα αφήσει το Sodor και την Αγγλία», δήλωσε ο McCue στο Telegraph.

«Δεν μπορούσαμε να τον κάνουμε να συναντά κάθε εβδομάδα ένα νέο ζώο στο Sodor, αλλά τώρα μπορεί να συναντήσει καγκουρό στην Αυστραλία, τίγρεις στην Ινδία, πάντα στην Κίνα».

Ο McCue δήλωσε ότι ενώ άλλοι θηλυκοί κινητήρες είχαν προηγουμένως εμφανιστεί στην εκπομπή, είχαν «εξαφανιστεί στο παρασκήνιο».

«Γνωρίζουμε ότι πολλά κορίτσια αγαπούν την σειρά. Το κοινό στο [Channel 5's] Milkshake είναι 50/50 », πρόσθεσε.

Όλα αυτά συμβαίνουν, αφότου η βουλευτής των Εργατικών Mary Creagh διαμαρτυρήθηκε ότι ο Τόμας διαιωνίζει τα «αρνητικά στερεότυπα» (!) - υποστηρίζοντας ότι χρειαζόταν περισσότερους θηλυκούς κινητήρες.

Σχόλιο ΚΟ: Όταν βλέπεις ολόκληρον ΟΗΕ και μια βουλευτίνα να ασχολούνται με μία παιδική σειρά, δεν απορείς για τις "προχώ" διαφημίσεις τύπου Jumbo.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: “No country for white men”. Η αστυνομία απαγορεύει την πρόσληψη σε λευκούς



Η βρετανική αστυνομία μεταφορών εκτοπίζει τους λευκούς άνδρες που κάνουν αίτηση, εξαιρώντας τους από την διαδικασία προσλήψεων.

Υπάρχουν εργαστήρια προσλήψεων στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ και το Μπέρμιγχαμ - αλλά ένας υποψήφιος αστυνομικός έλαβε αρνητική απάντηση στην αίτησή του, αφού του είπαν ότι οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι μόνο "γυναίκες και μαύροι ή εθνικές μειονότητες", αναφέρει η Metro.

"Είμαι λευκός ετεροφυλόφιλος άνδρας και μέλος των ενόπλων δυνάμεων, πώς μπορεί μια δημόσια υπηρεσία να στηρίζει κατηγορηματικά αυτού του είδους τις διακρίσεις  και την ανισότητα το 2017;", δήλωσε στην εφημερίδα.

"Θα αποσύρω την αίτησή μου λόγω του τρόπου με τον οποίον με αντιμετώπισαν".

Ο ανταποκριτής της Metro, Harley Tamplin, φάνηκε δύσπιστος στην καταγγελία του βετεράνου ότι υπέστη διάκριση λόγω της φυλής και του φύλου του, επικρίνοντας την αστυνομική δύναμη «γιατί το ότι θέλει να απασχολεί περισσότερες γυναίκες και άτομα από εθνικές μειονότητες - ναι, σοβαρά».

Είναι τεχνικά παράνομο να γίνονται διακρίσεις εις βάρος αιτούντων εργασία ανάλογα με τη φυλή ή το φύλο τους στο Ηνωμένο Βασίλειο - αλλά οι λεγόμενες διατάξεις "Θετικής Δράσης" (‘Positive Action’) του νόμου "περί ισότητας" του 2010 παρέχουν αρκετούς τρόπους που στην ουσία επιτρέπουν στους εργοδότες να στοχεύουν σε υποτιθέμενους μειονεκτούντες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας πρόσληψης.

Μπορούν επίσης να επιλέξουν "μειονεκτούντες" υποψηφίους εις βάρος εξειδικευμένων υποψηφίων προκειμένου να βελτιωθεί η "εκπροσώπηση" στο χώρο εργασίας - ή να προσφέρουν αμειβόμενες πρακτικές από τις οποίες αποκλείονται οι λευκοί, όπως το κεντρικό πρόγραμμα ειδήσεων Peston την Κυριακή.

Η βρετανική αστυνομία μεταφορών επιβεβαίωσε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση εφαρμόζει διατάξεις σχετικά με τη ‘θετική δράση’ στην ιστοσελίδα της, η οποία αναφέρει: "Σύμφωνα με την πρωτοβουλία της Θετικής Δράσης, προσφέρουμε αρχικά αυτό το εργαστήριο μόνο σε γυναίκες και μαύρους / μειονοτικές εθνοτικές ομάδες, -που επί του παρόντος υπο-εκπροσωπούνται στη δύναμη. "

Οι αστυνομικές δυνάμεις πιέστηκαν να συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο το 2013 από τον τότε υπουργό αστυνομίας επί κυβέρνησης Συντηρητικών, Damian Green.

Ο Green είναι τώρα το δεξί χέρι της πρωθυπουργού Theresa May, καθώς υπηρετεί στη θέση του πρώτου γραμματέα της κυβέρνησης, στην ουσία αναπληρωτή πρωθυπουργού – υποδηλώνοντας ότι οι διακρίσεις εναντίον των λευκών αντρών εγκρίνονται στο ανώτατο επίπεδο της βρετανικής πολιτικής.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή