Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ (ΚΟ) ξημεροβραδιάζεται για να βρει, να μεταφράσει και να παρουσιάσει ειδήσεις και άρθρα συμβατά με την θεματολογία του, χωρίς απαραίτητα να ταυτίζεται μαζί τους. Το ίδιο ισχύει και για τα παρατιθέμενα links. Σχόλια και παρεμβάσεις του ΚΟ είναι σε χρώμα ερυθρό. Αν ψάχνεις για mainstream ειδησεογραφία και άποψη, ήρθες στο λάθος μέρος.

got democracy?

got democracy?

kolokotronis

kolokotronis

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Οι Πουριτανοί ήταν περισσότερο Ιουδαίοι παρά Προτεστάντες



Η λέξη «πουριτανός» είναι ένα όνομα συχνά παρεξηγημένο. Οι Πουριτανοί ήταν προτεστάντες φονταμενταλιστές, κατά τη διάρκεια του Αγγλικού εμφυλίου πολέμου (γνωστού και ως πουριτανική επανάσταση) του 17ου αιώνα, οι οποίοι επιθυμούσαν να «καθαρίσουν» (“purify” εξ ου και το όνομα) την Εκκλησία της Αγγλίας από τις καθολικές πρακτικές της. (Η Εκκλησία της Αγγλίας είχε ιδρυθεί το 1534 από τον βασιλιά Ερρίκο τον Η΄, 1491-1547). Μερικοί Πουριτανοί, γνωστοί ως Αυτονομιστές (Separatists) «χωρίστηκαν», σχηματίζοντας τη δική τους εκκλησία. Οι Πουριτανοί θεώρησαν ότι το Κοινοβούλιο, και όχι ο βασιλιάς, θα πρέπει να έχει τον τελευταίο λόγο και ότι η ηθική καθοδήγηση για κάθε δικαστική απόφαση πρέπει να προέρχεται από την Βίβλο που θεωρείται ότι είναι η ανώτατη αρχή σε όλα τα θέματα.
Οι Πουριτανοί είχαν εμμονή με τη Βίβλο και προσδιόρισαν την πολιτική τους πάλη ενάντια στην Αγγλία με εκείνη των αρχαίων Εβραίων εναντίον του Φαραώ ή του βασιλιά της Βαβυλώνας. Επειδή ταυτίζονταν τόσο έντονα με το αρχαίο Ισραήλ, επέλεξαν να ταυτιστούν με την Παλαιά Διαθήκη (World Book Encyclopedia & Εγκυκλοπαίδεια Judaica). Το 1620, οι «αυτονομιστές» απέπλευσαν για την Αμερική από το Mayflower. Οι αυτονομιστές / Πουριτανοί που εγκαταστάθηκαν στην Αποικία του Πλύμουθ αποκαλούσαν τους εαυτούς τους Pilgrims («ταξιδιώτες» αλλά και «προσκυνητές»), λόγω της περιπλάνησής τους σε αναζήτηση της θρησκευτικής ελευθερίας. Η πουριτανική κουλτούρα της Νέας Αγγλίας χαρακτηρίστηκε από την αρχή μιας βαθιάς σύνδεσης με εβραϊκά θέματα. Καμία άλλη χριστιανική κοινότητα στην ιστορία δεν ταυτίστηκε περισσότερο με τους Ισραηλίτες της Αγίας Γραφής από ό, τι οι πρώτες γενιές των εποίκων από την Αποικία του Κόλπου της Μασαχουσέτης, οι οποίοι πίστευαν ότι η ζωή τους είναι μια κυριολεκτική αναπαράσταση του βιβλικού δράματος του περιούσιου λαού, που ήταν ο λαός Ισραήλ. Από τη στιγμή που οι ίδιοι θεωρούσαν ότι ήταν τα διωκόμενα θύματα του αμαρτωλού χριστιανικού καθεστώτος του Παλαιού Κόσμου (Αγγλία), οι πουριτανοί είχαν επίσης μια φυσική συμπάθεια για τους Εβραίους της δικής τους εποχής. Ο πουριτανός προτεστάντης ηγέτης Cotton Mather επανειλημμένα αναφερόταν στους Εβραίους στην προσευχή του ως «αγαπημένο λαό του Θεού». Η επιρροή της Παλαιάς Διαθήκης σηματοδοτεί κάθε βήμα της πουριτανικής εξόδου στη Σιών τους στην έρημο του Νέου Κόσμου. Η Παλαιά Διαθήκη διαμόρφωσε την σκέψη τους και τους χαρακτήρες τους. Οι αντιλήψεις της έγιναν αντιλήψεις τους.
Οι «αυτονομιστές», όταν ήταν έτοιμοι να αναχωρήσουν από την Αγγλία για τη Νέα Γη, νήστευσαν με ένα τρόπο που θυμίζει τις νηστείες που είχαν οι Ισραηλίτες πριν από κάθε νέα επιχείρηση. Ο πάστοράς τους Robertson διάβασε από το Α΄ Σαμουήλ 23: 3-4 και στη συνέχεια έπλευσαν προς τη Νέα Χαναάν στην Αμερική. Το έθιμο αυτό (νηστεία) διατηρήθηκε. Στις αρχές του 1620, την χρονιά που αποβιβάστηκαν στο νέο Plymouth, ορίσθηκε μια επίσημη ημέρα προσευχής. Ο πάστορας Robinson μίλησε και πάλι παραθέτοντας ένα απόσπασμα από το Α΄ Σαμουήλ 23: 3-4. Αυτό το έθιμο συνεχίστηκε μέχρι το 1800, όταν ο Πρόεδρος Ανταμς καθιέρωσε «εθνική ημέρα προσευχής και νηστείας».
Η επόμενη μεγάλη ομάδα πουριτανών αποίκων που έφθασε στη Νέα Αγγλία (1630), είχε επικεφαλής τον John Winthrop (1588-1649 - φώτο) και ίδρυσαν την αποικία του Κόλπου της Μασσαχουσέττης. Τους διοικούσε μια ελίτ κορυφαίων πουριτανικών οικογενειών - δεδομένου ότι η ίδια η αποικία είχε ως βάση το πουριτανικό πνεύμα της Βίβλου, και ειδικά της Παλαιάς Διαθήκης. Οι Πουριτανοί πίστευαν ολόψυχα ότι είχαν ειδική αποστολή να δημιουργήσουν στην Αμερική ένα μοντέλο κοινωνίας που θα έχει ως πρότυπο τα διδάγματα της Παλαιάς Διαθήκης. «Αν τηρήσουμε αυτή τη Διαθήκη», διαβεβαίωσε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Winthrop το λαό του, «θα διαπιστώσουμε ότι ο Θεός του Ισραήλ θα είναι ανάμεσά μας, αλλά αν φερθούμε πονηρά στον Θεό μας ... θα αποβληθούμε από την καλή γη πού τώρα πηγαίνουμε». Το όλο πνεύμα της Παλαιάς Διαθήκης ήταν το θεμέλιο όλων των πουριτανικών θρησκευτικών κοινοτήτων.
Καθώς οι Πουριτανοί, επειδή διώκονταν από την αγγλική κυβέρνηση, έβλεπαν ότι είχαν ομοιότητες με τους Εβραίους της αρχαιότητας, άρχισαν να θεωρούν τους εαυτούς τους ότι είναι οι «εκλεκτοί» του Θεού, και εκείνοι που τους πολεμούσαν ήταν Αμαληκίτες ή Φιλισταίοι. Η Αγγλία ήταν η Αίγυπτος, ο βασιλιάς της Αγγλίας ήταν ο Φαραώ, ο Ατλαντικός Ωκεανός ήταν η Ερυθρά Θάλασσα τους, η Αμερική ήταν η Γη της Επαγγελίας και οι Ινδιάνοι ήταν οι αρχαίοι Χαναναίοι. Ήταν επίσης πεπεισμένοι ότι οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης μιλούσαν σε αυτούς, όπως ακριβώς είχαν μιλήσει προς τους Ισραηλίτες. Έτσι, αν και ακόμα θεωρούσαν τους εαυτούς τους Χριστιανούς Προτεστάντες, οι Πουριτανοί ταυτίζονταν με τους Ισραηλίτες και η βάση τους ήταν η πίστη των Εβραίων.

Έτσι η πίστη των Πουριτανών διαφέρει σημαντικά από την πλειοψηφία των παραδοσιακών χριστιανικών θεολογιών. Μόλις έφτασαν στις αποικίες, δημιούργησαν μια εντελώς νέα κοινωνία η οποία ήθελαν να βασίζεται αποκλειστικά στην εβραϊκή έννοια της Διαθήκης μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Έτσι, στην συνάντηση των λειτουργών τους στη Βοστώνη στις 26 Μαΐου του 1698, επιβεβαίωσαν την πεποίθησή τους ότι «σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, η Εκκλησία αποτελείται από μια διαθήκη». Έτσι η πουριτανική κοινότητα απέκλεισε κάθε επίσημη και αυστηρή παπική ιεραρχία, και δήλωσαν ότι κυβερνούνται «από τον Λόγο του Θεού» (δηλ. Παλαιά Διαθήκη).

Η Γραφή ήταν η απόλυτη πηγή γνώσης και δεδικασμένου και ήταν, ως εκ τούτου, αδιαμφισβήτητη. Κατά συνέπεια, κάθε αποτυχία συμμόρφωσης σε αυτήν επέφερε σοβαρή τιμωρία: Αν κάποιος «χριστιανός» μιλούσε περιφρονητικά για την Γραφή έπρεπε να τιμωρηθεί με πρόστιμο ή μαστίγωμα. Υπήρχαν νόμοι που ενέκριναν την τιμωρία όσων παραβίαζαν το Σάββατο.

Οι περισσότερες από τις επίσημες πράξεις των αποικιών προσδιορίζονταν από τις διατάξεις της Παλαιάς Διαθήκης. Έτσι, ο Κώδικας του Κονέκτικατ του 1650, ενέκρινε μια Μωσαϊκού τύπου μορφή διακυβέρνησης. Οι δεκαπέντε Κεφαλαιώδεις Νόμοι χρησιμοποιούσαν την γλώσσα της Πεντατεύχου και η γλώσσα αυτή αργότερα βρέθηκε και στον Κώδικα της Μασαχουσέτης του 1660. Οι Πουριτανοί ενσωμάτωσαν τον Μωσαϊκό νόμο και τις διαταγές από την Παλαιά Διαθήκη στο δικό τους νομικό πλαίσιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ήμισυ του καταστατικού του Κώδικα του 1655 για την αποικία του New Haven περιείχε αναφορές ή παραπομπές από την Παλαιά Διαθήκη, ενώ μόνο το τρία τοις εκατό αναφερόταν στην Καινή Διαθήκη.
Οι πρώτοι άποικοι της Νέας Αγγλίας αυτοαποκαλούνταν «χριστιανικό Ισραήλ». Συνέκριναν τους ηγέτες τους με τους μεγάλους ηγέτες του αρχαίου Ισραήλ, ιδιαίτερα με τον Μωυσή και τον Ιησού του Ναυή. Τα ονόματα Δανιήλ, Ιωανάθαν, Εσθήρ, Ενώχ, Έσδρας, Ραχήλ και ένα πλήθος άλλων ήταν σε συνεχή χρήση μεταξύ των Πουριτανών. Το ενδιαφέρον είναι ότι υπήρχε μια εμφανής απουσία ονομάτων χριστιανών αγίων. Τα ονόματα των πόλεων, των κωμοπόλεων και των οικισμών επίσης προέρχονταν από την Παλιά Διαθήκη. Αλλά δεν περιορίστηκαν στην ονομασία απογόνων, πόλεων και κωμοπόλεων – καθώς ονόμασαν και πολλά βουνά της Αμερικής με ονόματα βιβλικών βουνών, όπως όρος Κάρμηλος, όρος Χωρήβ, όρος Νεβώ, όρος Εφραίμ, κλπ. Μερικά βουνά στο Νέο Κόσμο ακόμη ονομάζονται Όρος Σινά, Όρος Σιών και Όρος των Ελαιών.

Η εμμονή τους με την Παλαιά Διαθήκη τους οδήγησε να θεωρούν το Σάββατο ως ημέρα ανάπαυσης και περισυλλογής. Στο πουριτανικό Σάββατο καμία εργασία οποιουδήποτε είδους, ακόμα και δουλειές του σπιτιού, δεν επιτρέπονταν για τις επόμενες 24 ώρες. Η τήρηση του Σαββάτου ελέγχονταν αυστηρά από τοπικούς αξιωματούχους.

Η εορτή των Ευχαριστιών (Thanksgiving) η οποία εξελίχθηκε σε αργία και εθνική εορτή στις ΗΠΑ σχεδιάστηκε από τους Προσκυνητές το 1621, ως ημέρα παρόμοια με την εβραϊκή Σουκότ, τη γιορτή της χαράς, που αναφέρεται στο Λευιτικό 23:40.

ΥΓ:

1. Ο Alexis de Tocqueville, Γάλλος ιστορικός και διπλωμάτης (1805 –  1859) αναφέρει στο έργο του “Democracy in America”, ότι ο Πουριτανισμός ήταν το στοιχείο που έδωσε την βάση για την «Αμερικανική δημοκρατία».

2. Η Παλαιά Διαθήκη έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο στην ίδρυση διαφόρων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, συμπεριλαμβανομένων του Harvard, του Yale, του Princeton, του Βασιλικού Κολεγίου (αργότερα γνωστό ως Columbia), του Johns Hopkins κλπ Σε όλες σχεδόν αυτές τις σχολές, απαιτούντο «βιβλικές σπουδές» ενώ μερικές υιοθέτησαν ακόμα κάποια εβραϊκή λέξη ή φράση στο πλαίσιο του επίσημου εμβλήματος ή της σφραγίδας τους. Τόσο δημοφιλής ήταν η εβραϊκή γλώσσα στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα ώστε τα πανεπιστήμια Harvard, Yale, Columbia, Brown, Princeton, Johns Hopkins κλπ δίδασκαν μαθήματα στα εβραϊκά, όταν κανένα πανεπιστήμιο στην Αγγλία εκείνη την εποχή δεν παρείχε κάτι τέτοιο. 

Πολλοί από τους ιδρυτές της Αμερικής σπούδασαν σε αυτά τα πανεπιστήμια και είναι σίγουρο ότι η πλειοψηφία αυτών των πολιτικών ηγετών δεν ήταν μόνο καλά εξοικειωμένοι με το περιεχόμενο της Αγίας Γραφής, αλλά είχαν και κάποια γνώση της εβραϊκής. Ο Εβραίος μελετητής Abraham Katsch γράφει στο βιβλίο του «Η Βιβλική Κληρονομιά της Αμερικανικής Δημοκρατίας»: «Κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, το ενδιαφέρον για τη γνώση της εβραϊκής ήταν τόσο διαδεδομένο ώστε κυκλοφορούσε η ιστορία ότι ορισμένα μέλη του Κογκρέσου πρότειναν η χρήση της αγγλικής γλώσσας να απαγορευτεί επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και να αντικατασταθεί από την εβραϊκή». 
3. Σε αρκετές αποικίες Πουριτανών στη Νέα Αγγλία τα Χριστούγεννα ήταν «παράνομα» και απαγορεύονταν. Η πουριτανική κοινωνία θεωρούσε ότι δεν δικαιολογούνται «βιβλικά» και ότι ο εορτασμός τους συνδέονται με παγανιστικές γιορτές και την ειδωλολατρία.
4. Οι Πουριτανοί δεν ήταν ανεκτικοί σε άλλες θρησκευτικές απόψεις. Σε αυτές περιλαμβάνονταν εκείνες των Κουάκερων, των Αγγλικανών και των Βαπτιστών. Το πιο γνωστό θύμα της θρησκευτικής τους μισαλλοδοξίας ήταν η Αγγλίδα Κουάκερη Mary Dyer, η οποία απαγχονίστηκε στη Βοστώνη γιατί επανειλημμένως αψήφησε έναν πουριτανικό νόμο που απαγόρευε τους Κουάκερους να αποικίσουν.

5. Ο όρος πουριτανοί έπαψε να χρησιμοποιείται λίγο μετά τα μέσα του 17ου αιώνα στις ΗΠΑ. Πιο κοντά στον αμερικανικό πουριτανισμό είναι ο Πρεσβυτεριανισμός όπως προβλήθηκε από τον John Knox και τους οπαδούς του στη Σκωτία. Η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία είχε, με τη σειρά της, την βάση της στον Καλβινισμό. Ο Πρεσβυτεριανισμός παραμένει ζωντανός σήμερα στις Η.Π.Α. Γενικά, ο Πουριτανισμός επηρέασε σχεδόν όλες τις αμερικάνικες προτεσταντικές εκκλησίες.

6. Οι Πουριτανοί αρχικά, ήταν ανεκτικοί στον θεσμό της δουλείας, (κάποιοι κιόλας είχαν σκλάβους) αλλά μετά χρόνια, καθώς οι δούλοι δεν χρησίμευαν οικονομικά στον Βορρά, (όσο στο Νότο), άρχισαν να υποστηρίζουν την κατάργησή της, θεωρώντας την «σκληρή» και χαρακτηρίζοντάς την «αμαρτία». Το κίνημα υπέρ της κατάργησής της (abolitionism) που γιγαντώθηκε στον βιομηχανικό Βορρά, πριν κηρύξει ο Λίνκολ την εισβολή στις Νότιες Πολιτείες, θεωρήθηκε από πολλούς «παιδί του πουριτανισμού». Σήμερα αναγνωρίζεται ο ρόλος των Πουριτανών στη διαμόρφωση της πορείας προς την απόδοση υπηκοότητας στους μαύρους της Αμερικής.
 
7. Η πουριτανική παράδοση στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι καθόλου νεκρή. Ζει μέσα στην Ευαγγελική κίνηση και στα 55 περίπου εκατομμύρια Χριστιανούς Σιωνιστές οι οποίοι είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του κράτους του Ισραήλ στις Ηνωμένες Πολιτείες.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / πηγή

20 σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας




Του Corey Savage (Return of Kings) / ΚΟ

Έχεις ποτέ σταθεί και αναρωτηθεί αν ελέγχεσαι από μια δύναμη πέρα ​​από τον εαυτό σου; Μήπως ο κόσμος αισθάνεται  άδειος, εξωπραγματικός και τρελός και όλα αυτά την ίδια στιγμή; Ίσως αυτές οι σκέψεις εσένα να μην αγγίζουν, καθώς έχεις ήδη αναλωθεί μέσα σε όλες αυτές τις τεχνολογικές καινοτομίες που υποτίθεται ότι γίνονται για να μας βοηθήσουν. Όπως και να έχει το πράγμα, παρακάτω είκοσι σημάδια που δείχνουν ότι είσαι σκλάβος της σύγχρονης τεχνολογίας.

1. Ενδιαφέρεσαι περισσότερο να καταγράψεις τη στιγμή παρά να την ζήσεις

Ζούνε άραγε ακόμη οι άνθρωποι την ζωή τους; Φαίνεται ότι ο καθένας σήμερα ενδιαφέρεται περισσότερο να δείξει αυτό που είδε και εκεί που πήγε, παρά να απολαύσει αυτές τις στιγμές. Τα σημερινά social media κάνουν τους ανθρώπους να έχουν μια στάση «Pics» κυριολεκτικά.

2. Χάνεις συχνά την αίσθηση του χρόνου στο διαδίκτυο

Πόσο συχνά απομακρύνεσαι από την αγαπημένη σου οθόνη συνειδητοποιώντας ότι ξόδεψες ατελείωτες ώρες online; Θα έπρεπε καλύτερα πράγματα να κάνεις, αλλά απλά σπαταλάς το χρόνο σου σε ανούσια βίντεο στο Youtube και χαζά αρθράκια. Μπορεί να υπόσχεσαι στον εαυτό σου ότι δεν θα το ξανακάνεις, αλλά ... ω! πρέπει να το δεις και αυτό!

3. Νιώθεις άγχος χωρίς ψηφιακή σύνδεση

Τσεκάρεις συνεχώς για emails, μηνύματα, updates, και ειδήσεις συχνά, ακόμη και όταν δεν υπάρχουν; Οι άνθρωποι σήμερα είναι τόσο τοξικομανείς με τα smartphones τους ώστε η nomophobia είναι μια πραγματικότητα. (Nomophobia = ο φόβος μήπως μείνεις χωρίς κινητό. Από τα αρχικά της φράσης no mobile phone phobia).

4. Περνάς περισσότερο χρόνο μπροστά σε μια οθόνη από ό, τι στην πραγματική ζωή

Ο μέσος Αμερικάνος ξοδεύει περισσότερο από 7 ώρες την ημέρα κοιτάζοντας οθόνες. Και να ξέρεις ότι το πράγμα χειροτερεύει όταν αρχίσεις να αισθάνεσαι ότι ο πραγματικός κόσμος είναι πολύ βαρετός σε σύγκριση με αυτόν την οθόνης. Ακόμα και εγώ που προτιμώ να είμαι στη φύση και να επιδίδομαι σε σωματικές δραστηριότητες, πρέπει να ξοδέψω πάρα πολύ χρόνο δουλεύοντας στο laptop μου.

5. Δεν απολαμβάνεις πολύ φως του ήλιου

Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από ανεπάρκεια βιταμίνης D λόγω της έλλειψης του ηλιακού φωτός, και η τεχνολογία δεν κάνει τα πράγματα καλύτερα. Είναι να απορεί κανείς ότι τα άτομα που είναι συνεχώς στην πρίζα δεν φαίνεται να έχουν καμία ζωντάνια;

6. Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς

Οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι στερούνται του φυσικού φωτός κατά τη διάρκεια της ημέρας, αγαπάνε να βομβαρδίζουν τα μάτια τους με τεχνητό φως κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν πρέπει να κοιμηθούν. Με αυτόν τον τρόπο καταστρέφεις πραγματικά τον κύκλο του ύπνου σου, διακόπτοντας την παραγωγή μελατονίνης στον εγκέφαλό σου.

7. Περπατάς ή οδηγείς με ένα κινητό στο χέρι σου

Δεν ξέρω πόσες φορές οι άνθρωποι σχεδόν πέφτουν πάνω μου, γιατί είναι πολύ απασχολημένοι στο να κοιτάζουν τα τηλέφωνά τους, ενώ περπατάνε. Θεωρώ επίσης εξοργιστικό το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι δικαιολογούν το να γράφουν μηνύματα ενώ οδηγούν με τον ισχυρισμό ότι είναι έξυπνοι αρκετά για να το κάνουν με ασφάλεια.

8. Πιστεύεις ότι τα brain games πραγματικά σε κάνουν πιο έξυπνο

Πάντα πίστευα ότι όλα αυτά τα «Brain Training» παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι στα κινητά τους είναι χαζά και άσκοπα. Πρόσφατες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η εκτίμησή μου ήταν σωστή.

9. Οι κοινωνικές σου δεξιότητες είναι φτωχές λόγω της έλλειψης της ανθρώπινης επαφής

Ήμουν ένας ντροπαλός και αδέξιος έφηβος περνώντας σχεδόν όλο τον ελεύθερο χρόνο μου στην τηλεόραση, στο διαδίκτυο, και τα βιντεοπαιχνίδια, αντί να κοινωνικοποιηθώ. Μου πήρε σχεδόν μια δεκαετία οδυνηρού αγώνα για να καλύψω τη διαφορά και να είμαι κάπως στον μέσο όρο όσον αφορά τις κοινωνικές μου ικανότητες.

Πολλοί millennials σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ρηχοί και ανίδεοι. Έχω συναντήσει ακόμα και λίγους έφηβους οι οποίοι ήταν φοβισμένοι να σηκώσουν ένα τηλέφωνο που χτυπούσε επειδή χρησιμοποιούσαν συνεχώς το τηλέφωνο για να λαμβάνουν μηνύματα!

10. Προτιμάς το πορνό και μια εικονική φιλενάδα παρά μια πραγματική γυναίκα

Το διαδικτυακό πορνό μαστίζει ήδη τον ανδρικό πληθυσμό και έχει καταστρέψει πολλούς άνδρες σε όλο τον κόσμο, αλλά ξέρατε ότι υπάρχουν πλέον και «εικονικές φιλενάδες»; Είναι ήδη δημοφιλείς στην Ιαπωνία και θα δείτε σύντομα και στην Δύση παρομοίως να αυξάνονται οι “Α.Ι. γκόμενες ” (A.I. = Τεχνητή Νοημοσύνη) με τις συνεχιζόμενες δυσλειτουργικές σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων στις κοινωνίες μας. Πολλοί άνδρες είναι πιθανό να μετατραπούν σε ολοκληρωτικά σκλάβους του σεξ σε μηχανές, μόλις τα sexbots (sex robots) τεθούν σε λειτουργία.

11. Βασανίζεσαι με τα τελευταία gadgets

Περνάς ώρες ατελείωτες ελέγχοντας τις προδιαγραφές των πιο πρόσφατων συσκευών της αγοράς, και βασανίζεσαι για κάθε μικρή λεπτομέρεια όπως το πώς η νέα έκδοση του προϊόντος είναι 0,8 χιλιοστά πιο λεπτή από το προηγούμενο μοντέλο ή πώς έχει περισσότερα pixel από ό, τι μπορούσαν ποτέ να ανιχνεύσουν τα μάτια σου. Θα τρέξεις να αγοράσεις το επόμενο μοντέλο, επειδή το σημερινό σου κινητό είναι ήδη 11 μηνών. Και μόλις το κάνεις θα συζητάς με τους ηλίθιους γύρω σου χλευάζοντας τους, επειδή το δικό σου παιχνιδάκι σε κάνει ανώτερο από αυτούς.

12. Ανακαλύπτεις ότι έχεις μπλεχτεί σε μια τεχνολογική σέκτα

Έχω δει τον εαυτό μου να θέλει να απαλλαγεί από το smartphone μου για λίγο, και να πάρω ένα απλό τηλέφωνο ώστε να απλοποιήσω τη ζωή μου. Αυτό, όμως, έχει αποδειχθεί δύσκολο καθώς οι άνθρωποι εκεί που ζω χρησιμοποιούν μια δημοφιλή εφαρμογή για σχεδόν όλες τις προσωπικές τους και εργασιακές τους επικοινωνίες. Έτσι αναγκάζομαι να παραμείνω δεμένος στο smartphone μου, ακόμη κι αν δεν το θέλω πια.

Είναι ήδη σχεδόν αδύνατο να ζήσεις χωρίς πιστωτικές κάρτες και emails. Πόσο καιρός χρειάζεται ακόμα για να γίνει το ίδιο με τα smartphones και τα RFID;

13. Η στάση του σώματος και η υγεία σου έχει υποβαθμιστεί

Η τεχνολογία μας έχει οδηγήσει τον σύγχρονο άνθρωπο σε μια καθιστική ζωή που έχει καταστροφικές συνέπειες στην υγεία του. Η στάση με τον λαιμό μπροστά είναι μια επιδημία στον σημερινό κόσμο όπου οι άνθρωποι συνεχώς κλίνουν προς τα εμπρός για να κοιτάξουν μια οθόνη. Και αυτό είναι μόνο από την χρήση σύγχρονων ηλεκτρονικών συσκευών. Μην πούμε για τα επεξεργασμένα τρόφιμα, τα γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, τις χημικές τοξίνες, τις ορμόνες, και όλα αυτά που καταναλώνουμε.

14. Οι γνωστικές σου λειτουργίες έχουν μειωθεί

Έχεις παρατηρήσει ότι αισθάνεσαι να βαριέσαι πιο εύκολα, και να έχεις δυσκολίες στο να συγκεντρωθείς και να θυμηθείς πράγματα; Τα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι συνήθιζαν να απομνημονεύουν ολόκληρες ιστορίες και επικά ποιήματα. Σήμερα, πολλοί νέοι άνθρωποι αγωνίζονται να θυμηθούν τον αριθμό του τηλεφώνου τους.

Επίσης, οι άνθρωποι δεν φαίνεται να μπορούν να διαβάσουν περισσότερες από μερικές εκατοντάδες λέξεις πια, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο οδηγεί αυτόματα σε απαντήσεις “TL;DR("Too long; didn't read").

15. Νομίζεις ότι το multitasking (πολυδιεργασία) σε κάνει πιο έξυπνο και πιο παραγωγικό

Όχι, δεν σε κάνει. Αν μη τι άλλο, η παραγωγικότητά σου υποφέρει, ενώ το μυαλό σου χειροτερεύει.

16. Αγοράζεις συχνά πράγματα χωρίς μετρητά και ανυπομονείς να έρθει το σύστημα πληρωμών μέσω κινητού

Η αχρήματη κοινωνία δεν είναι ένα καλό πράγμα. Το έχουμε πει πολλές φορές.

17. Αφήνεις τον εαυτό σου να σου κανονίζει την ζωή μια μηχανή

Εσύ χρησιμοποιείς την τεχνολογία ή αυτή σε καθοδηγεί και σε διατάζει; Τα όρια φαίνονται να γίνονται πιο θολά κάθε μέρα, αλλά λίγοι άνθρωποι νοιάζονται επειδή είναι εξαρτημένοι από την άνεση που τους προσφέρει.

18. Δεν σε νοιάζει η προστασία της ιδιωτικής σου ζωής

Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες δεν ήταν σε θέση να συγκεντρώσουν τόσες πληροφορίες για μας, όπως κάνουν τώρα. Ο σημερινός κόσμος της συλλογής και της επιτήρησης των πληροφοριών είναι μια ονείρωξη της Στάζι που έγινε πραγματικότητα.

Ακόμα κι αν η πιθανότητα θανάτου από μια τρομοκρατική επίθεση είναι μικρότερη από το να χτυπηθεί κάποιος από αστραπή, οι άνθρωποι έχουν υποκύψει στην εκστρατεία φόβου των κυβερνήσεων και έχουν εσκεμμένα εγκαταλείψει κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Η κάθε κίνησή σου, η online αναζήτηση που κάνεις, οι αγορές σου και η επικοινωνία σου καταγράφονται και αποθηκεύονται αυτή την στιγμή. Ο πραγματικός νικητής του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας» είναι ο Μεγάλος Αδελφός.

19. Η κυβέρνηση έχει καλύτερα παιχνιδάκια από σένα

Ενώ ο λαουτζίκος μόλις και μετά βίας μπορεί να οπλιστεί με βασικά όπλα, όπως μαχαίρια και όπλα, - κι αν μπορέσει κι αυτά -, οι κυβερνήσεις μας έχουν όλα τα είδη των προηγμένα όπλων για να μας ελέγξουν. Και με τον ερχομό της ρομποτικής τεχνολογίας, φαίνεται ότι οι ηγεμόνες μας δεν θα χρειάζονται καν άλλους άνδρες για να πατήσουν τα πρόσωπά μας με μια μπότα μια για πάντα.

20. Νομίζεις ότι η τεχνολογία είναι καλή και ωραία

Ακόμη και μετά όλα τα παραπάνω, θα υπάρξουν πολλοί άνθρωποι που ανοιχτά και τυφλά θα αποδεχτούν όλες τις τεχνολογικές καινοτομίες, σαν κάτι «καλό». Θα ισχυριστούν ότι το μόνο που χρειάζεται είναι μια χρήση με «μέτρο» και όλα θα πάνε καλά. Αλλά ποιος αποφασίζει αυτό το μέτρο; Πώς μπορείς να ορίσεις την «μετριοπαθή» χρήση; Πώς μπορείς να παραμείνεις στην μετριοπαθή χρήση σε έναν κόσμο που εξαρτάται όλο και περισσότερο από την τεχνολογία; Η μετριοπαθής χρήση σήμερα, θα είχε θεωρηθεί υπερβολική μόλις πριν από έναν αιώνα.

Υπάρχουν πολλά άλλα προβλήματα που αφορούν την τεχνολογία, αλλά θα τελειώσω λέγοντας ότι το θέμα δεν είναι απλά μαύρο και άσπρο για να το γενικεύσουμε ή καλό και κακό. Και σίγουρα δεν προτείνω να εγκαταλείψουμε κάθε τεχνολογία και να γυρίσουμε σε  πρωτόγονες εποχές (τουλάχιστον όχι ακόμα). Αυτό που ωστόσο πρέπει να κάνουμε είναι να έχουμε μεγαλύτερη επίγνωση των επιπτώσεων που η τεχνολογία έχει στην καθημερινή μας ζωή για να μην καταλήξουμε σαν τα βατράχια που βράζουν  σιγά-σιγά στην κατσαρόλα. Δεν θα ήθελες να ξυπνήσεις ένα πρωί και να αντιληφθείς ότι η τεχνολογία σε έχει εγκλωβίσει και δεν μπορείς με κανένα τρόπο να ξεφύγεις.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Ο Johnny Rotten, υπέρ του Brexit και του Τραμπ! (video)

«Η εργατική τάξη έχει μιλήσει, και εγώ στέκομαι μαζί τους!» - John Lydon για το Brexit

Ο «νονός της punk» και πρώην Sex Pistol, John Lydon, γνωστός και ως Johnny Rotten, ήταν στην εκπομπή “Good Morning Britain” για την προώθηση του περιορισμένης έκδοσης νέου του Songbook. Έχοντας χτίσει μια καριέρα με αντικαθεστωτικές απόψεις, δεν δίστασε να μιλήσει για το σημερινό πολιτικό τοπίο.

Ο Lydon υποστήριξε το Brexit ισχυριζόμενος ότι η εργατική τάξη μίλησε και ότι εκείνος θα σταθεί δίπλα τους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι θα μπορούσε να δει μια δυνατή φιλία στον Trump, επαινώντας την ικανότητά του να τρομοκρατεί τους πολιτικούς. 

Υποστήριξε την επιλογή του Brexit, ενώ χαρακτήρισε τον Νάιτζελ Φάρατζ του UKIP (Κόμμα Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου) «φανταστικό».

Για τον Τραμπ είπε ότι δεν είναι ρατσιστής και ότι μπορεί να υπάρξει κάτι καλό απ' αυτή την κατάσταση «διότι τρομοκρατεί τους πολιτικούς».

«Αυτό που δεν μου αρέσει είναι ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Αριστεράς στην Αμερική προσπαθούν να δυσφημίσουν τον τύπο ως ρατσιστή κάτι που δεν είναι καθόλου αλήθεια».

Και κατέληξε: «Κάποιος δημοσιογράφος κάποτε μου είπε ότι ο Τραμπ είναι το “πολιτικό sex pistol”. Κατά κάποιο τρόπο (θα μπορούσε να είναι)...». 

Δείτε το βίντεο:


[Πάντως πολύ πριν από τις αμερικάνικες εκλογές ο Rotten είχε απορρίψει το ενδεχόμενο νίκης του Donald Trump δηλώνοντας ότι τον υποστηρίζει μία μειονότητα ανθρώπων «γεμάτοι μίσος και αδαείς». Είχε επίσης υποστηρίξει δημόσια την παραμονή της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλώνοντας ότι θα είναι «τρελό και αυτοκτονικό» να μείνει εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης!].

Ο 61χρονος Lydon που ενέπνευσε μια γενιά αναρχικών, (ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Sex Pistols είναι το "Anarchy in the U.K."), υπήρξε ο πραγματικός εγκέφαλος πίσω από τους Sex Pistols. Γεννήθηκε στο Finsbury Park, του Λονδίνου, σε μια φτωχή οικογένεια που ανήκε στη εργατική τάξη, ιρλανδικής καταγωγής. Παρά το γεγονός πάντως, ότι έγραψε και τραγούδησε το "Anarchy in the U.K.",o  Lydon έχει δηλώσει ότι δεν είναι αναρχικός, χαρακτηρίζοντάς το τραγούδι «παιχνίδια του μυαλού για τη μεσαία τάξη». Ο ίδιος  περιγράφει τον εαυτό του ως «ειρηνιστή εκ φύσεως» και εκφράζει τον θαυμασμό για τον Μαχάτμα Γκάντι.

ΚΟ / Πηγή

Όταν εξασθενίσει το ιδανικό της φυλής, η φυλή χάνει σταδιακά και την ψυχή της. Μετά έρχονται οι βάρβαροι…



Κάποιες εξελίξεις μοιάζουν μοιραίες για όλους τους λαούς, αφού βλέπουμε τόσο συχνά την ιστορία να επαναλαμβάνει την πορεία τους…  

Ο πολιτισμός γεννάται όταν ο λαός αποκτά ένα ιδανικό. Λίγο ενδιαφέρει η φύση αυτού του ιδανικού. Είτε είναι η λατρεία της Ρώμης, η δύναμη της Αθήνας ή ο θρίαμβος του Αλλάχ, θα αρκέσει για να προικίσει όλα τα άτομα της φυλής με την διαμόρφωση μιας τέλειας ενότητας αισθημάτων και σκέψεων…    

Έχοντας φτάσει σε ένα ορισμένο επίπεδο δύναμης και πολυπλοκότητας, ο πολιτισμός σταματά να μεγαλώνει, και, αφού πλέον δεν μεγαλώνει, είναι καταδικασμένος να παρακμάσει γρήγορα. Η ώρα του γήρατος σε λίγο θα σημάνει.

Αυτή η αναπόδραστη ώρα σημαδεύεται πάντα από την εξασθένιση του ιδανικού που υποστήριζε την ψυχή της φυλής. Στο μέτρο που αυτό το ιδανικό ωχριά, όλα τα θρησκευτικά πολιτικά ή κοινωνικά οικοδομήματα, των οποίων ήταν ο εμπνευστής, αρχίζουν να κλονίζονται.

Με τον προοδευτικό αφανισμό του ιδανικού της, η φυλή χάνει προοδευτικά αυτό που έκανε τη συνοχή της, την ενότητά της και τη δύναμή της. Το άτομο μπορεί να αναπτύσσεται σε προσωπικότητα και σε ευφυΐα, όμως ταυτόχρονα, επίσης, ο συλλογικός εγωισμός της φυλής έχει αντικατασταθεί από μια υπερβολική ανάπτυξη του ατομικού εγωισμού, που συνοδεύεται από την κατάπτωση του χαρακτήρα και από την ελάττωση των δεξιοτήτων στη δράση. Αυτό που αποτελούσε ένα λαό, μια ενότητα, ένα συνασπισμό, καταλήγει να γίνει μια συγκέντρωση ατόμων δίχως συνοχή και τα οποία διατηρούν τεχνητά, για κάποιον καιρό ακόμα, τις παραδόσεις και τους θεσμούς. Είναι τότε που, χωρισμένοι από τα συμφέροντά τους και τις προσδοκίες τους, μη γνωρίζοντας πια να κυβερνήσουν τους εαυτούς τους, οι άνθρωποι ζητούν να κατευθύνονται στις παραμικρές τους πράξεις, και το κράτος ασκεί την απορροφητική επιρροή του.

Με την οριστική απώλεια του παλαιού ιδανικού, η φυλή καταλήγει να χάσει επίσης την ψυχή της. Δεν είναι πια παρά ένας κονιορτός απομονωμένων ανθρώπων, και γίνεται πάλι αυτό που ήταν στην αφετηρία της: μια μάζα. Παρουσιάζει όλους τους εφήμερους χαρακτήρες της, τους άστατους και τους δίχως αύριο. Ο πολιτισμός δεν έχει πια καμιά σταθερότητα και πέφτει στην εξουσία όλων των συγκυριών. Ο όχλος είναι βασιλιάς και οι βάρβαροι προχωρούν. Ο πολιτισμός μπορεί να μοιάζει λαμπρός ακόμα, γιατί διατηρεί την εξωτερική όψη που δημιουργήθηκε από ένα μακρύ παρελθόν, αλλά είναι στην πραγματικότητα ένα οικοδόμημα σαρακοφαγωμένο, που τίποτα δεν το υποστηρίζει πλέον, και που θα καταρρεύσει στην πρώτη θύελλα. Να περνά από τη βαρβαρότητα στον πολιτισμό κυνηγώντας ένα όνειρο, μετά να παρακμάζει και να πεθαίνει, όταν τούτο το όνειρο έχει χάσει τη δύναμή του, αυτός είναι ο κύκλος της ζωής ενός λαού.

Από το βιβλίο «Η Ψυχολογία των Μαζών» του Gustave Le Bon, σελ. 181-183 (εκδόσεις ΖΗΤΡΟΣ)

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Η έλλειψη ισχυρής χριστιανικής κουλτούρας στην Ευρώπη αφήνει το πεδίο ελεύθερο στην ισλαμοποίηση και στους ισλαμιστές



Της Iben Thranholm* / ΚΟ

Ο Χριστιανισμός έχει απολύτως εξαφανιστεί από τη δημόσια σφαίρα στην Ευρώπη. Αλλά νομίζω ότι το κύριο πρόβλημα είναι πνευματικό, όχι πολιτικό. Ο λόγος για τον οποίο έχουμε όλα αυτά τα προβλήματα με τους μετανάστες και τους «πρόσφυγες» είναι λόγω έλλειψης της χριστιανικής μας πίστης. Το πρόβλημα δεν είναι η δύναμη του Ισλάμ. Είναι η αδυναμία των χριστιανών.

Έχουμε αυτό το είδος της άστοχης συμπόνιας ή του ελέους προς ξένους που δεν γνωρίζουμε καν. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι πραγματική φιλανθρωπία, νομίζω ότι είναι ένα είδος αισθήματος εστιασμένου στον εαυτό μας. Θέλεις να κάνεις κάτι, έτσι ώστε να αισθάνεσαι εσύ καλά με τον εαυτό σου. Αλλά εάν θέλεις πραγματικά να είσαι φιλάνθρωπος και να αγαπάς τον πλησίον σου θα πρέπει τουλάχιστον να του μιλήσεις για την χριστιανική πίστη ή θα πρέπει να είσαι σταθερός σε αυτά που πιστεύεις και να του πεις: «Κοίταξε να δεις. Αυτή εδώ είναι μια χριστιανική κοινωνία. Σε καλωσορίζουμε, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες μας, δεν θέλουμε οι δικοί σου κανόνες να επιβληθούν στην χριστιανική μας κουλτούρα».

Ως εκ τούτου, επειδή η χριστιανική μας κουλτούρα είναι τόσο αδύναμη, έχουμε χάσει την πυξίδα μας, δεν ξέρουμε πια πώς να κάνουμε διάκριση ανάμεσα στο καλό και το κακό. Πιστεύουμε ότι όλα τα πράγματα είναι το ίδια. Οδηγούμαστε από αυτόν τον σχετικισμό, το οποίο είναι ένα αδύνατο σημείο στην κουλτούρα μας. Δεν ξέρουμε πότε να πούμε όχι και πότε να πούμε ναι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί μετανάστες θέλουν να επιβάλουν τον ισλαμικό νόμο στην κουλτούρα μας και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αποτελεί σημάδι «ανοχής» το να πούμε ναι. Αλλά υπάρχουν επίσης πολλοί άνθρωποι που δεν συμφωνούν. Έχουμε αυτήν την τεράστια σύγκρουση μέσα στην ίδια μας την κοινωνία.

Υπάρχει μια εμφύλια διαμάχη στο εσωτερικό της κάθε ευρωπαϊκής κοινωνίας. Το ήμισυ του πληθυσμού είναι ενάντια στην πολιτική τάξη και σε αυτήν την πολυπολιτισμική ιδέα, κάτι το οποίο νομίζω ότι μπορεί να λειτουργήσει πολύ καλά, αν υπάρχουν ισχυροί χριστιανικοί θεσμοί.

Παρατήρησα ότι στη Μόσχα υπάρχουν πολλοί μουσουλμάνοι, αλλά όπου κι αν περπάτησα δεν είδα πολλές γυναίκες να καλύπτουν το κεφάλι τους. Στην Ευρώπη τις βλέπεις παντού. Ρώτησα τους ανθρώπους στη Ρωσία πώς και οι μουσουλμάνες δεν καλύπτουν τα μαλλιά τους και είπαν: «Μπορεί να μην το χρειάζονται». Νομίζω ότι ο λόγος για τον οποίο δεν το χρειάζονται είναι, διότι η πλειοψηφία του ρωσικού πληθυσμού είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Έτσι ξέρουν ότι είναι ανεκτοί και είναι ευπρόσδεκτοι, αλλά όχι να επιβάλλουν τον ισλαμικό νόμο. Θα πρέπει να είναι Ρώσοι. Νομίζω ότι η Ρωσία είναι μια πολυπολιτισμική κοινωνία, αλλά ο λόγος για τον οποίο λειτουργεί τόσο καλά είναι επειδή έχει ισχυρή χριστιανική βάση και ισχυρούς χριστιανικούς θεσμούς. Κατά την άποψή μου, η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι η Ρωσία, έχει πολύ σταθερούς ηθικούς και πνευματικούς θεσμούς μέσω της επιρροής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, την ώρα που ο ηθικός σχετικισμός και ο μηδενισμός κυβερνούν τη Δύση.

Είναι το απόλυτο κενό του ηθικού σχετικισμού που τροφοδοτεί τον ριζοσπαστισμό. Νέοι μουσουλμάνοι χωρίς ισχυρές ρίζες στην πίστη τους, δεν συναντούν υγιείς πνευματικές εναλλακτικές λύσεις στο δυτικό πολιτισμό, που να αντανακλούν την ανάγκη τους για μια ταυτότητα με θρησκευτικές ρίζες. Αυτό που βλέπουν είναι ένας ηθικός και πνευματικός σχετικισμός, που τον βρίσκουν τόσο αποκρουστικό που πέφτουν στα χέρια φανατικών ισλαμικών ιεροκηρύκων, επειδή μόνο αυτοί τους προσφέρουν σαφείς κατευθυντήριες γραμμές για την ζωή τους.

Η φωτογραφία αυτή τα λέει όλα. Η Δύση σήμερα.
Η Δύση δεν προσφέρει τίποτα. Η Δύση στέκεται ανέκφραστη και ανίδεη και αποδεικνύεται ότι έχει αποτύχει παταγωδώς στο να αντικαταστήσει κάτι, αφού αυτό που προτείνει είναι το απόλυτο τίποτα. Ο σχετικισμός κάνει τους Ευρωπαίους να ζουν σε πνευματικό λήθαργο και να είναι ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τους φανατικούς, επειδή ο σχετικισμός εξαλείφει την διάκριση ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του ριζοσπαστικού Ισλάμ ως εκ τούτου δεν είναι απλώς ένα ζήτημα συσσώρευσης ακόμα περισσότερων χρημάτων από τους προϋπολογισμούς των κρατών για περισσότερη «ασφάλεια» και μεγαλύτερο δίκτυο παρακολούθησης. Η επαναδημιουργία χριστιανικών ηθικών βάσεων θα πρέπει να προσφέρει μία ελκυστική ισορροπία και μια εναλλακτική λύση στις απλοϊκές βεβαιότητες του ριζοσπαστισμού.

Σε μια χριστιανική κοινωνία, όλες οι μειονότητες είναι ευπρόσδεκτες, αλλά δεν πρέπει να επιβάλλουν τη θρησκεία τους σε άλλους ανθρώπους και αυτό αποτελεί πρόβλημα στην Ευρώπη. Δεν έχουμε ένα χριστιανικό πλαίσιο που θα κρατήσει τους ανθρώπους στη θέση τους. Επειδή είμαστε σε σύγχυση πνευματική, ηθική και πολιτιστική, δεν γνωρίζουμε πια τι είναι λάθος και τι είναι σωστό. Και βλέπουμε ότι αυτή η κοινωνία θα καταρρεύσει τελικά ή κάποιο άλλο σύστημα πεποιθήσεων θα πάρει την θέση της.


ΚΟ: Σωστή η επισήμανση του σχετικισμού που ως έννοια έχει διαβρώσει τα πάντα. Το πρόβλημα είμαστε εμείς. Διαλύσαμε σταδιακά κάθε θεμέλιο και δομικό στοιχείο της κοινωνίας ή βλέπαμε να διαλύεται και δεν κάναμε απολύτως τίποτα. Μετά ήρθαν οι βάρβαροι. Εάν ο αλλογενής αντιληφθεί ότι στην χώρα που έρχεται (ή τον φέρνουν) δεν υπάρχει σεβασμός των ίδιων των γηγενών στην σημαία τους, την θρησκεία τους, την ιστορία τους, τον πολιτισμό τους κλπ δεν πρόκειται να δείξει και αυτός σεβασμό. Δημόσια κτίρια με σκισμένες σημαίες, αγάλματα και μνημεία μουτζουρωμένα, πιστοί - κληρικοί εκκοσμικευμένοι, εκκλησίες άδειες, οικογένειες διαλυμένες, τηλεοπτικές εκπομπές που αναπαράγουν σαπίλα, σύνδρομα ενοχής για την ταυτότητά μας. Γίνεται εμφανής η διαφθορά μας και η αδυναμία μας. Το κενό στην φύση δεν υπάρχει. Ο ισχυρότερος θα επικρατήσει. Υπάρχει όμως και μία σημαντικότατη παράμετρος που δεν αγγίζει το άρθρο. Το θέμα δεν είναι μόνο πολιτιστικό ή θρησκευτικό. Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος της επιβολής του νόμου της σαρία ή των τρομοκρατικών χτυπημάτων. Είναι και ο σταδιακός αφανισμός των γηγενών Ευρωπαίων και η αντικατάστασή τους με έναν ανομοιογενή αφροασιατικό πληθυσμό. Πρόκειται περί "soft" γενοκτονίας.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ κι εδώ

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Στην Ρώμη τα θωρακισμένα γενέθλια μιας αποτυχίας

Του Adriano Scianca / ΚΟ

Στο Καπιτώλιο της Ρώμης, εκεί όπου πριν από 60 χρόνια υπογράφηκε η Συνθήκη της Ρώμης, προσέρχονται οι αρχηγοί των κρατών-μελών της ΕΕ, για να εορτάσουν την 60ή επέτειο της Συνθήκης η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ΕΕ.

Όλα σε μια σουρεαλιστική ατμόσφαιρα, με μια πρωτεύουσα θωρακισμένη όπου έχουν τεθεί τεράστια μέτρα ασφαλείας για τον κίνδυνο του «μαύρου μπλοκ» που θα διεισδύσει στις διαδηλώσεις που θα γίνουν, αλλά ειδικά για την τρομοκρατική απειλή που, μετά τις επιθέσεις στο Λονδίνο και την Αμβέρσα, απειλούν και την εκδήλωση. Και εδώ υπάρχει μία μεγάλη αντίφαση, διότι αν υπάρχει αυτή η απειλή είναι λόγω των καταστροφικών επιλογών που έχουν γίνει από τους ηγέτες που μαζεύτηκαν στη Ρώμη σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η ατμόσφαιρα πολιορκίας στην οποία πραγματοποιούνται αυτές οι γιορτές, με λίγα λόγια, είναι ήδη μια ένδειξη ότι δεν υπάρχει τίποτα για να γιορτάσουμε, γιατί η τρομοκρατική απειλή είναι το «παιδί» της ψευδούς και επικίνδυνης ιδέας της «συμβίωσης» στην οποία εδράζεται η ΕΕ, καθώς και των καταστροφικών πολιτικών που υποστηρίζονται από την ΕΕ στη Βόρεια Αφρική. Αλλά αυτό είναι μόνο ένα μέρος της ευρωπαϊκής αποτυχίας. Είναι το όλο πακέτο αποτυχημένο.

Οι συμμαχίες γίνονται για το συμφέρον. Η γενική ιδέα είναι ότι υπάρχει πάντα κάποιος που κερδίζει εις βάρος του άλλου. Με λίγα λόγια, η ΕΕ έχει επιδεινώσει αντί να ξεπεράσει την  δυσπιστία μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών. Δυσπιστία που φαίνεται από τις προκαταλήψεις που υπάρχουν κατά λαών όπως φάνηκε με τις δηλώσεις του Ολλανδού γραφειοκράτη που επέκρινε πρόσφατα τη Νότια Ευρώπη ότι οι άνθρωποι εκεί «ξοδεύουν τα χρήματα για αλκοόλ και γυναίκες». Με λίγα λόγια, οι λαοί της Ευρώπης δεν ήταν ποτέ πιο μακριά ο ένας από τον άλλον. Και αυτό είναι κακό, γιατί είμαστε παιδιά του ίδιου αίματος και έχουμε τις ίδιες ρίζες. Ωστόσο, η ΕΕ δεν ήταν ποτέ σε θέση να το μετατρέψει αυτό σε μια κοινότητα πεπρωμένου.

Κάθε φορά που προσπαθήσαμε να συζητήσουμε για την ταυτότητά μας και τις κοινές μας ρίζες συναντήσαμε τοίχο. Δημιούργησαν μια γραφειοκρατική δομή, χωρίς συναίνεση και χωρίς πρόσωπο, μια ελεύθερη ζώνη για ολιγάρχες χωρίς ρίζες. Οι έρευνες δείχνουν την ευρεία συνειδητοποίηση ότι οι λαοί θέλουν μια Ευρώπη, αλλά μια Ευρώπη που πρέπει να είναι πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Μια πραγματικά κοινωνική και φιλολαϊκή Ευρώπη. Μια Ευρώπη με ταυτότητα και θέληση. Μια Ευρώπη που ξέρει από πού έρχεται και πού θέλει να πάει. Μια Ευρώπη των Ευρωπαίων και όχι της κάθε άμορφης μάζας που αποφασίζει να εγκατασταθεί στο έδαφός μας. Μια Ευρώπη-δύναμη και όχι μια Ευρώπη-γραφειοκρατία. Μια Ευρώπη του προστατευτισμού και όχι μια Ευρώπη του φιλελευθερισμού. Μια Ευρώπη η οποία στη διεθνή σκακιέρα θα γνωρίζει τους φίλους της και τους εχθρούς της. Με λίγα λόγια, μια Ευρώπη η οποία είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτή που βλέπουμε σήμερα. Γι’ αυτό, σήμερα, δεν υπάρχει τίποτα να γιορτάσουμε.

Adriano Scianca
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / από εδώ